entree

Welkom op mijn website

Volgend jaar ben ik 40 jaar kerkorganist.
Ik behoor bij de schare die nog steeds graag naar de kerk gaat.
Sinds ik me wat met popmuziek bezig houd – Kun je popmuziek op een kerkorgel spelen? Mag het Łberhaupt? – sta ik meer open voor de teksten van liederen.
In een kerk hoor je zoveel geluiden dat ik eerlijk moet bekennen dat meer dan de helft van de woorden aan mij voorbijgaat. Ik ben nogal een dromer. De taal van de muziek licht dichter bij mijn hart.

Laatst trof mij iets in het lezen van de Bijbel wat mij diep raakte.
In de brief aan de Romeinen schrijft Paulus: “Zo roem niet tegen de takken; en indien gij daartegen roemt, gij draagt den wortel niet, maar de wortel u.”
(Ik lees graag in de Statenvertaling want die komt het dichtst bij de bron.)

Paulus krijgt als apostel van de heidenen de opdracht om het evangelie buiten de grenzen van het jodendom te verkondigen. Hij legt in zijn brieven uit hoe dat nu ineens kan, want joden mochten immers geen omgang hebben met de heidenen. Hij als jood dus ook niet. Maar hij heeft een opdracht van God gekregen.

Jezus is geboren om het volk IsraŽl zalig te maken van hun zonden. Het joodse volk wil Hem als verlosser echter niet aannemen, op een kleine groep volgelingen na. Zijn discipelen trekken uit om het volk te bekeren, maar stuiten op veel weerstand.
Vervolgens krijgt Paulus als fanatieke bestrijder van de volgelingen van Jezus een hemels visioen.
Hij hoort de stem van Jezus en wordt vanaf dat moment de meest trouwe verkondiger van het evangelie der genade, namelijk dat Christus Jezus niet alleen voor de zonden van het joodse volk is gestorven maar ook voor de zonden van de hele wereld.
Iets dat in de Bijbel steeds heeft geklonken, veel psalmen zingen er over, maar dat toch nog voor de meesten verborgen is gebleven.
Paulus spreekt vurig over die verborgenheid. En tot op het laatst van zijn leven hoopt hij dat het volk IsraŽl Jezus Christus ook als verlosser zal aannemen. Tot op heden is dat niet gebeurd, maar de Bijbel leert ons dat dit slechts tijdelijk is. Iedereen zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben.

Er is dus een duidelijk punt te markeren dat wij heidenen erbij gekomen zijn.
Uit volle borst zingen we met Calvijn mee dat wij nu ook midden in Jeruzalem zijn (ps. 111), en met Luther zingen we – meerstemmig – dat de geboden ons door Mozes zijn gegeven. ‘Dies sind die heil’gen Zehn Gebot’. Op prachtige muziek van Bach.
Veel kerken hanteren deze vervangingsleer. Dat is de leer dat de kerk nu het geestelijke volk IsraŽl is en dat alle geboden en beloften uit het Oude Testament dus haar gelden.

Maar als ik de Bijbel wat nauwkeuriger lees, vind ik dat niet terug. De kerk heeft er die draai aan gegeven maar ik lees het nergens. In Handelingen 15 staat zelfs nadrukkelijk dat het zo niet werkt, en toch doet de kerk al eeuwen of dat hoofdstuk niet bestaat. Ze is met Bijbelteksten gaan stoeien. Ze heeft van de sabbat een zondag gemaakt, ze heeft heidense feesten geÔntroduceerd zoals de geboorte van Kindje Jezus op 25 december, maar ik vind het in Gods Woord niet terug.
Ik lees wel dat Paulus fel wordt als hij gelovigen tegenkomt die nog steeds denken dat ze de wet moeten naleven, die denken het geestelijke IsraŽl te zijn. En stiekem de katjes in het duister knijpen. Vrome huichelaars...

Wilt u zich besnijden? Dan moet u de hele wet naleven, zegt Paulus.
Denkt u werkelijk door ťťn gebod rechtvaardig te kunnen worden?
U snapt dan werkelijk helemaal niets van de genade die God ons door Zijn vergoten bloed schenkt.
Sinds Christus’ overwinning aan het kruis is het Goddank niet meer nodig, jubelt Paulus het uit.

In al zijn brieven klinkt die blijde boodschap door. Paulus komt net als Jezus met de boodschap van liefde. Van genade. Van vergeving.
Besnijd je hart!
Keer je om!
Word nieuw geboren!
Niet ťťn keer per jaar in een gebouw van steen vieren dat Jezus ooit in een kribbe naast een os en een ezel heeft gelegen, maar elke dag vieren dat je opnieuw bent geboren. In je eigen hart. Dat je voluit mens mag zijn. Met fouten en gebreken.
Laat je oude mens, die zo graag aan het duistere verleden blijft hangen, die aan zijn eigen wonden en zijn eigen pijnen zo vaak kapot gaat, los.
Sterker nog: dood het en begraaf het, want Christus Jezus is opgestaan.
Hij heeft de zonde weggedragen.

In zijn brief aan de gemeente van Efeze zegt Paulus het prachtig in ťťn zin:
“Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave.”
Door Jezus Christus, onze Heer.

“...gij draagt den wortel niet, maar de wortel u!”

Zit een mooi kerstlied in!
Of een popsong...